Herrialdeak kanpoko zor ikaragarria duenez, ez du garatzeko aukerarik. 2000. urtearen hasieran, 6.500 miloi dolarrekoa zen (BPG nazionala baino hiru aldiz handiagoa).

 

Baliabide naturalak ustiatu egiten direnez eta produktu transgenikoak erabiltzen direnez, basoko baliabideak murriztu egiten dira. Horrez gain, meategiak inolako neurririk gabe ustiatzen dira eta esportaziorako nekazaritza-baliabideak galtzen dira.

 

Esportaziorako nekazaritza-eredua krisian dagoenez (adibidez: kafearen krisia), nekazaritza-giroko biztanleak gosez hiltzen dira. Milioi batetik gora lagunek (biztanleen %24,2) dolar bat baino gutxiago dute bizitzeko.

 

Aberastasunak desberdintasunez banatu direnez, bazterketa-guneak gehitu egin dira eta AEBetarako migrazioak sustatu dira aldi berean.

 

Oinarrizko baliabideak pribatizatu egin direnez (elektrizitatea, osasuna, ura), gutxi batzuentzat baino ez da izan onuragarria eta desberdintasunak handitu egin dira.