Konpainia transnazional handiek arriskuan jartzen dituzte herrialdeko enpresa txiki eta ertainak. Gero eta arruntagoak dira kalifikazio gutxiko eta lan-eskubiderik gabeko lanpostuak.

 

Elikaduraren menpetasuna handitu egin da, egiturak egokitzeko politikek iraupeneko nekazaritza zigortu eta esportaziorako monolaborantzak sustatzen dituztelako.

 

Gizarte-desberdintasunak gehitu egin dira, gobernuak osasunean, hezkuntzan, gizarte-zerbitzuetan... esku hartzen ez duelako. Txirotasun-maila gero eta handiagoa da, eta emakumeen egoera zaurgarrian islatzen da, batez ere.

 

Gizarte-eskubideak eta ingurumenari buruzko araudia murriztu egin dira, eragozpen handiak direlako nazioarteko organismo ekonomikoek onartutako merkataritza-mailari begira.